- Hallo ? lk zit in de auto. - Haal je me niet op ?
Nee, papa. Je wordt naar het ziekenhuis gebracht. Ik zie je daar.
Ik ben onderweg, en jij zult zo wel gaan.
M'n lamp doet het niet. De lamp naast m'n bed.
Heb je de schakelaar geprobeerd ? Ergens onderaan.
Daar zit zo'n gedraaid dingetje. Druk dat maar in met je duim.
Hij doet het.
Hallo pa, met Eve. En jij belt mij, hoor.
- Ben je jaloers op je zus ? - Ik zit midden in de spits.
Georgia zou het Israëlische leger kunnen aanvoeren. Maddy kan niets.
Dat is zo, pa.
Ja, Georgia zou het Israëlische leger kunnen aanvoeren.
- Hallo, pa. - Evie, weet je wie me gebeld heeft ?
John Wayne. Vertel maar aan Georgia en Maddy.
- Je bent gebeld door John Wayne. - Telefonisch.
- John Wayne is dood, pa. - Dat denken ze maar.
Daarom ga jij naar het ziekenhuis. Je bent een beetje de kluts kwijt.
Ik had hem net aan de lijn. Een Republikein. Wat dan nog ?
Kim, ik kom vandaag niet. Er is iets niet in orde met m'n vader.
Hij moet naar het ziekenhuis. Zijn er berichten voor me ?
Madge Turner wil het feest in de Nixon Library geven.
Nee Kim, dat is belachelijk. We hebben nog maar twee weken.
Dat lukt niet meer. Zeg maar dat ze dat uit haar hoofd moet zetten.
Nee, ik zeg het zelf wel.
Ik moet de cateraar bellen. De helft heeft een melkallergie.
Ik denk dat ik Georgia maar even bel. Kim, je hoort nog van me.
- Georgia. - Met Eve. Mag ik Georgia even ?
- Je zus voor je. Heb je even ? - Nee, nu niet.
Ze is op het moment in vergadering.
Libby, kom je nog ? lk heb m'n tas nodig.
- Maddy ? Eindelijk. - Raad eens.
Nee, ik wil niets over papa horen. Ik ben te gelukkig, het is hier zo mooi.
- Ik bevind me in het paradijs. - Beet.
Sorry. Gut, nu denkt ze vast dat ik heb opgehangen.
Maddy, hoor je me nog ? Hallo, Maddy ?
No Surprises. Met Kim.
Weer met mij. Is het echt waar ? lk hoop het niet.
Ja, ze wil het feest in de Nixon Library geven.
Sinds wanneer kun je daar feesten geven ? Waar ben ik eigenlijk ?
Ik zie het al. Ik weet even niet wat ik daarmee moet. Ik bel je nog wel.
- Daar is ze al. Dag, lieverd. - Lieve help. Papa.
- Wie is daar ? - Lou Mozell van het Filmhuis.
Angie, wist je dat ik een geweer van John Wayne heb gekregen ?
Pat en ik hadden een script voor hem geschreven: Luck Runs Out.
Een aardige vent. Ze zeggen dat hij een klein pikkie had...
... maar toch was hij een echte kerel. Dat had er niets mee te maken.
- Waarom gaan we hier naar binnen ? - Dit is je kamer.
- Waar is de sleutel van de minibar ? - Er is geen minibar.
- Waar bent u geboren, Mr. Mozell ? - The Bronx, New York City.
- Opleiding ? - Harvard, cum laude afgestudeerd.
- Leeftijd ? - 38.
- En uw echtgenote is... - Dood.
- Nee, ze zijn lang geleden gescheiden. - Evie, waar is die poster ?
Zet hem maar bij die kast, en let op dat er geen krassen op komen.
- Wil je misschien even naar bed ? - Niet met jou.
- Gooi dat mens eruit, Cleo. - Ik ben dr. Kelly.
Van de IRA ? lk hou wel van een meid met pit. Hou oud ben je ?
- Weet u wat voor dag het is ? - Frupsdag.
- En welke maand ? - Welke maand ?
Hou op daarmee.
De Duke zei: je pa en ma zijn een superschrijversduo. Hé, Evie ?
Dat zei de Duke tegen Evie toen ze vijf was.
Ze gaf hem een hand en zei: hé, maatje.
Het was zo'n lieverd. Ze zeggen dan wel dat hij een klein...
Daarom was hij zo gek op wapens.
Klein pikkie, groot geweer, snap je wel ?
Waar is het geweer dat ik van hem gekregen heb ?
Hij heeft je een kogel gegeven. Die staat hier.
- Je laat me hier toch niet achter, hé ? - Het is maar voor even.
- Minstens een week. - Een week ?
- Ik ga dood zonder jou. - Het komt wel goed.
- Je geheugen laat je in de steek en... - Dat overkomt iedereen weleens.
Dan denk jij maar voor me. Laat me niet hier achter.
Kunt u een zin voor ons opschrijven ?
Laat me, zie je niet dat ik met m'n dochter praat ?
Hier heeft u een pen, Mr. Mozell.
Een zin. En wat voor zin had u in gedachten ?
Alsjeblieft, krijg de klere.
Laat me niet alleen, Evie. Ik smeek het je.
Laat me niet alleen.
Luisteren jullie naar me ? Hij schreef.. het is te laat.
Dat is de zin die hij schreef. Is dat niet griezelig ? Mijn God.
- Wat bedoelde hij daarmee ? - Te laat om geholpen te worden.
Hij is verward, zit in een rolstoel, en zegt dat het voorbij is.
Hij heeft andere medicijnen nodig. Heb je de arts gesproken ?
De arts was een elfjarige.
Dan was het een arts in opleiding.
Bel ze op en maak een afspraak met een echte arts.
En hij had het weer over John Wayne's piemel.
Meen je dat ? Om je rot te lachen.
Hij is geobsedeerd door die piemel.
Ik had het niet tegen jou.
- Jij was er niet bij. - Sorry dat ik niet kon komen, Eve.
Heb ik eindelijk vakantie...
We werken 10 uur per dag, vijf dagen per week, 52 weken per jaar.
Als je de dialogen even vergeet, zijn soaps het theater van de tv.
Ik kan nu even weg omdat Juliana op de Bahama's zit.
- Wie is Juliana ? - Mijn personage. Juliana.
Een driedimensionaal karakter, ze zit midden in een identiteitscrisis.
Kijk je dan nooit naar me ?
Heeft ze opgehangen ?
O, Maureen. Ik moet ophangen. Je kunt me altijd bellen.
- Heeft Maddy opgehangen ? - Zou best kunnen.
Ze komt terug met een cowboy, en praat alleen nog over vliegvissen.
Ze denkt dat ze de enige is die werkt.
Ik heb het razend druk met die jubileumuitgave.
Vijf jaar. Niet te geloven dat m'n blad het zo lang volhoudt.
Ik ben bezig met het jaarlijkse feest voor Vrouwen en Commercie.
- Ik heb m'n bedrijf op de kaart gezet. - Je leuke bedrijfje.
Als zakenvrouw zou je naar Barney's of Saks moeten gaan...
Mijn God. Het spijt me.
Het spijt me. Alles in orde ?
Waarom doet u zoiets, waar zat u met uw gedachten ?
M'n koplampen liggen eraf. Ziet u wat u gedaan heeft ?
- Eve Marks. Het spijt me vreselijk. - Dr. Omar Kunundar. U rijdt slecht.
Ik was er niet bij met m'n hoofd. M'n vader ligt in het ziekenhuis.
- Heel naar, maar met rijden... - Ik zal u m'n kaartje geven.
- Momentje. Alstublieft. - No Surprises.
Ik organiseer feesten, en zorg ervoor dat alles gladjes verloopt. Vandaar.
Dit is niet m'n eerste aanrijding dit jaar.
Als m'n verzekering dit hoort, vliegt m'n premie omhoog.
- Ik snap het. - Kunnen we dit samen afhandelen ?
Ik kan niet... Goed, ik neem wel contact op met uw moeder.
Waarom zou u met m'n moeder gaan praten ? Dat doe ik niet eens.
Je hebt een moeder nodig. U wordt gebeld.
Ze heet Ogmed Kunundar.
- O, uw moeder ? - Zij weet hier wel raad mee.
Ik moet gaan, m'n zoontje komt zo thuis. Het spijt me vreselijk.
- Een speling van het lot. Of toeval. - Toeval.
- Misschien wordt u wel verrast. - Ik hoop het niet.
Het spijt me echt.
Wat heeft ons huwelijk voor zin als je niet eens op tijd thuiskomt ?
Kijk eens, mama.
Kijk mij eens, mama.
- Kijk, mama. - Niet nu, Eve. Laat ook maar.
- Ik kan er niet meer tegen. - Wat doe je nu ?
Papa.
M'n kleine Eve. Snoepje van me.
" Niet zo erg" ? Vergeleken met een kettingbotsing niet, nee.
De banden zijn nog heel, de koplampen ook. En weet je wat:
ik stap gewoon aan de andere kant in. Kijk maar.
We hoeven hem niet eens te repareren. Kijk maar, ik zit al.
Je hebt geen whiplash, je hebt al je tanden nog, je rug is nog heel.
Ik heb niets, en hij had alleen schade aan de koplampen en radiator.
- De hoeveelste botsing is dat, mama ? - De derde dit jaar.
- Wat is dat ? - M'n nieuwe lach. Vind je hem goed ?
- Heel leuk. - Zat je te bellen ?
Je zat te bellen.
- Dat wordt rechtsbijstand. - Gooit de verzekering me eruit ?
Die kant ziet er nog prima uit. Ik vind dat ik veel begrip toon.
Ik ga met m'n Lego spelen.
Als ik maar niet de bak in draai omdat ik het wilde schikken.
Heeft Kim... Ja, dit gaat over de Nixon Library.
M'n vierde auto-ongeluk. Je moet je speelgoed opruimen.
Hij deed me denken aan Nixon. M'n vader.
Dezelfde grijns, dezelfde hangende schouders.
- Wat kom ik hier eigenlijk doen ? - Wil je thee ?
Hij kan niet eens lopen, Joe.
Hij is dood.
- Die Georgie, dat is me er één, hé ? - Zeg dat wel, pa.
- Dat was papa. - Niet dood, dus.
Grappig. God, wat ben jij grappig.
- Je hebt geen greintje medeleven, hé ? - Je weet vast wel waarom.
Het is hier gebeurd, weet je nog ? lk herinner het me maar al te goed.
Hij is stervende, Joe.
Driemaal raden wie dat is.
Hij is dood.
Waar is ie ?
- Hallo, met wie spreek ik ? - Met mij.
- Maddy. Is hij dood ? - Dood ?
Doe normaal, er is niets aan de hand met pa.
- Buck kan niet meer lopen. - Wat ? Waar ben je ?
Ik ben weer terug. Wat moet ik nou ?
Niet dood. Breng hem naar het ziekenhuis. Haar vriendje.
- Hoe dan ? - Bel een ambulance. Mijn God, Maddy.
Hij beweegt met z'n voet. Hij heeft z'n voet bewogen.
Lieve Buck van me. Wat ben ik blij.
Ik denk dat ik hem wel in de auto krijg.
- Ze heeft opgehangen. - Dat zie ik.
Ogmed Kunundar. De koplampen van m'n zoon zijn kapot.
En z'n radiator is ontploft.
Joe, hij zit ijs te eten. Hoe komt hij daaraan ?
- Weet u dat zeker ? - Omar weet alles, hij is geniaal.
Hij kan je eierstokken genezen met een laser.
- Wat ik voorstelde, was legaal. - En er is iets met uw vader.
Hou op, Jesse. Ja, hij ligt al een week in het ziekenhuis. Heel triest.
- Vandaag krijgen we de uitslag. - En u praat niet met uw moeder ?
- Ik ben in gesprek, ik bel zo terug. - Er is hier geen roomservice.
- Dat klopt, je ligt in het ziekenhuis. - Ik wil Chinees. Garnalen.
- Hoeveel gaat die radiator kosten ? - Weet ik niet.
- Ik snap het al. - Ik ben haar kwijt. Pa belde.
Nu krijgen we vast een gigantische rekening.
- Wat wilde hij ? - Chinees. Hij wilde Chinees eten.
Hoe kan een man die niet eens z'n eigen broek herkent...
- ... wel m'n nummer onthouden ? - Eén van de mysteries van het leven.
- Je moet niet meer met hem praten. - Ik kan niet anders.
Weet ik het.
Ga nou niet weg, Joe.
Om de drie weken moet ik mensen interviewen. Dat weet je.
Net als in de film: " Niet weggaan, schat".
En dan stort z'n toestel neer.
Maar zij weet van niets, zij zit bij dineetjes, bij de kinderen.
En dan gaat de telefoon. Maar m'n vliegtuig stort niet neer.
Luister: m'n vliegtuig stort niet neer. En nu moet ik pakken.
Hoe heet ze ook alweer ?
- Geen idee. Janet Leigh ? - Blond, beetje karakterloos.
Idee voor een nieuwe tv-show: Geef de naam van iemand die je kent.
- Teresa Wright ? - Nee, die niet.
Ik hou het meest van hamburgers, maakt niet uit waarvandaan.
Niets is lekkerder dan een hamburger van de houtskoolgrill.
- Fantastisch, Madge. - Dat dacht ik wel.
- Je kunt hem alles vragen. - Artiesten. Elvis.
Omdat men later ontdekte dat hij drugs had gebruikt...
... kon hij geen goede invloed hebben. Maar hij had nooit illegaal gebruikt.
Hij gebruikte wat z'n arts hem voorschreef.
- Komt u even mee ? - Zeker.
- En hamburger als hors d'oeuvre... - Kom mee, Kim.
Wedden dat Julia en Tricia dit te gek vinden ?
Hun vader leeft hier eeuwig voort.
Ik heb de plattegrond bestudeerd, maar had niet verwacht...
- Worden hier vaak feesten gegeven ? - Heel vaak. Zeg het maar.
Onze spreker heeft afgezegd.
Jullie vinden wel een vervanger. Iemand die dynamisch, inspirerend...
- We dachten aan je zus. - Mijn zus ?
- Momentje. - We willen Georgia.
Evie, geef je me Georgia even ?
- Je belt erg ongelegen, pa. - Is Georgia daar ook ?
- Ze fascineert iedereen. - Dit is haar vader. Logisch.
Georgia kan goud spinnen van stro. Ze is fantastisch.
Dag, pa. Ik bel je nog.
Waar waren we gebleven ? lk ben het even kwijt.
Dank je, Kim. Sorry, maar ze zit tot over haar oren in het werk.
Ze is bezig met de jubileumeditie van haar blad.
Ik vind m'n zus heel goed, maar willen jullie haar echt ?
- Ik zal m'n best doen. - Heel graag.
- Kim, wil je Georgia even proberen ? - Bellen, bedoel je ?
Lang geleden
ontmoette ik een meisje met maneschijn in haar ogen
ze legde haar hand in de mijne
maar dat was lang geleden
- Hé, papa. - Dag, lieverd.
Herinner je je dit nog ? Dit liedje ?
Ik geloof het wel.
- Hoe laat is het ? - Vijf voor half twee.
- Kijk eens wat ik bij me heb. - Chinees. Wat goed.
- Heb je de moo goo gai pan ? - En gebakken rijst met garnalen.
- Je weet dat ik geen garnalen lust. - Dat wist ik niet. Hoezo niet ?
Herinner je je...
... m'n blindedarmoperatie in het Honuman-ziekenhuis ?
We wisten niet dat die ontstoken appendix in het coecum zat.
Dat coecum is sowieso een nutteloos aanhangsel.
Het was dan wel een blindedarm, maar het zag eruit als een garnaal.
Drie jaar later bestelde ik een garnalencocktail.
Daar kreeg ik vreselijke uitslag van.
Sindsdien eet ik geen garnalen meer. Helaas.
Ik eet de moo goo gai pan op.
Ik heb een meisje gekend wiens achternaam moo goo gai pan was.
Haar voornaam was Freda. Freda Moo Goo Gai Pan.
Ze was half joods, half Chinees. Haar bijnaam was "de ori-yenta".
- Hoe laat is het nu ? - Vier minuten voor half twee.
Ik had je moeder niet moeten verlaten.
Ze heeft jou verlaten, pa.
Je ziet er aantrekkelijk uit vandaag. Ga eens lekker zitten.
Je bent erg aantrekkelijk.
Je bent mooi, heel sexy.
We liggen elkaar niet altijd, maar ik zie je wel zitten, Cleo.
Dat meen ik, Cleo. Ik wil met je naar bed.
Ik ben Cleo niet. Ik ben Eve, je dochter.
Niet waar. Ik heb geen dochters, ik heb zonen.
M'n dochters hebben me alleen gelaten.
Ze hebben me achtergelaten en zijn naar New York gegaan. Blij toe.
Ik snap niets van ze.
Dochters zijn lastig, en ze verraden je nog ook.
kerstmis 1988
- Pa heeft niet eens een kerstboom. - Hij wilde zelfmoord plegen.
Als mama niet bij hem was weggegaan, had hij dit nooit gedaan.
Dat is tien jaar geleden. Is hij daar langzamerhand niet overheen ?
Deze buurt is niets veranderd.
- Gigantische cadeaus, zoals altijd. - Walgelijk, die Rudolph.
- En nu de topper. - Alsjeblieft, geen Scrooge-stad.
- Heb jij een cadeau voor hem ? - Natuurlijk.
- Weet je nog hoe mooi het hier was ? - De tuin van mama.
Papa heeft de tuinman ontslagen. Hij zou stelen.
- Kijk eens naar mama's rozen. - Die zijn dood.
- En het zwembad... - Daar zat schimmel in.
Geef maar hier. Maddy, pak je even aan ?
- Belt ze je wel eens ? - Mama ? Tuurlijk niet.
- Waar zit hij ? - Het stinkt hier.
Ik kijk wel even in de keuken.
Ben je in de keuken ?
Ik maak me zorgen. Zou er iets zijn ?
- Wie is daar ? - Wij zijn het.
- Wie was die vrouw ? - Cool.
- M'n meisjes. - Dag, pap.
Georgie-Porgie, Evie-baby, Maddy.
- Gaat het een beetje ? - Prima. Esther, begroet de meisjes.
Herinner jullie je haar nog ?
Mondwater. Spoelen en spugen ?
Waar slaat dat op ? Dat meen je niet. Echt waar ?
- Van de tandarts. - Ja, we weten het weer.
Ik kwam jullie pa tegen toen ik m'n zwager bezocht. Een colonectomie.
Maar ze sluiten alles weer aan. Ik was z'n kamer aan het zoeken...
- ... en toen zag ik hem. - Hij is ook een schatje.
Laten we bij de kogel gaan zitten.
Ik ga er weer vandoor, dan kunnen jullie bijpraten. Goed ?
En jij...
Je weet waar je me kunt vinden.
Lekker in bed.
Het spijt me van jullie moeder, wat afschuwelijk is dat.
Als ik jullie was, zou ik het maar bij auto's houden.
Wat is er met mama gebeurd ?
Ik heb gezegd dat ze is neergestort bij Denver.
Vliegtuigongelukken vergeet niemand...
... ook al zijn ze nooit gebeurd.
- Maar mama is niet dood. - Ze zit in Big Bear. Hetzelfde.
Je voelt je weer een stuk beter, hé pa ?
Ik mis haar, Evie.
Mama ?
Ik kan niet slapen zonder haar.
Ik mis haar aanwezigheid en...
Ze is m'n wederhelft, het voelt alsof ik een been mis.
Ik kan niet slapen zonder haar.
- Eve ? - Hallo, mam.
- Ben je gegroeid ? - Ik dacht het niet.
Je bent mooier dan ik me herinner.
Ik wilde je iets vragen over de rozen.
Moet je die op drie of op vijf ogen snoeien ?
Pak de kopjes maar. In dat kastje.
Zit het op slot ?
- Citroen of melk in de thee ? - Doe maar wat.
Citroen is gezonder. Citroen dan maar ?
De rozen zijn erg verwaarloosd. Pa is niet zo'n tuinier.
Op vijf ogen, want dat wilde je weten.
Kom weer naar huis, mam. Alsjeblieft, het is een zooitje.
Dit is m'n huis, Eve.
Dit is helemaal niks. Je woont tussen de eekhoorns.
Kom toch een keer naar huis. Om te praten, met pa.
- Hij heeft een zelfmoordpoging gedaan. - Die mislukt is.
Hij heeft een overdosis Percodan geslikt.
Je vader.
Ik maak me zorgen om Maddy.
Ze is van school af, en woont op het strand.
Ze wil een popster worden, maar kan geen toon houden.
Luister eens even naar me. Het moederschap is geen reden.
Waarvoor ?
Ik was niet zo'n vrouw die per se moeder wilde worden.
Alle meisjes om me heen wilden het, dus dacht ik dat ik het ook wilde.
Maar het was niets voor mij.
Ik probeer eerlijk te zijn.
Bedankt.
Papa ? Heb je iets gegeten, kan ik iets voor je doen ?
- Ja, ga met me rijden. - Wat is er met je aan de hand ?
- Heb je weer pillen geslikt ? - Nee, whisky gedronken.
Die pillen, dat was een ongelukje. Ik was het niet echt van plan.
- Mijn God. - Lieverd ?
- Ga met me rijden. - Oké, je zegt het maar.
Waar wil je heen ?
Naar huis.
Zullen we een boom gaan kopen ?
Zullen we een kerstboom gaan kopen ?
Vrolijk kerstfeest.
- Pap, nepsneeuw. - Dacht je dat het in LA sneeuwde ?
We nemen een grote. Net als altijd.
Wat dacht je van deze, deze is mooi.
Groter. Dat is een dwerg.
Ik wil de King Kong onder de bomen.
Wat dacht je van deze ?
Je moeder zei altijd: geen grote boom.
- Nou, ze kan de boom in. - Zeg dat.
- Zo mag ik het horen. - Ze kan de boom in.
Het sneeuwt, Evie. We krijgen een witte kerst.
Kijk toch eens hoe mooi. Dank je wel.
Wat een prachtige sneeuw. Dank je wel.
Hij is dood.
- Hallo ? - Mam, de deurbel.
Eve, ik ben het, Maddy. Doe eens open.
Kijk nou, wat leuk. Hij vindt je lief, wat leuk.
Eve, dit is Buck. Helemaal te gek, hé ? lk weet het.
En hij heeft de ziekte van Lyme.
Gekregen van de elanden in Montana. Ik heb het net gehoord.
Waar gaat dat heen ? Wat gaat hij doen ? Wacht even.
- Straks vreet hij de bank kapot. - Welnee, het is een engeltje.
Hij heeft kramp, hij moet vier pillen per dag, maar ik ben op de set.
- Vergeet het maar. Dat doe ik niet. - Dan gaat hij dood.
Dat zal Georgia zijn. Ik bel steeds, maar zij belt nooit terug.
Hallo ? Georgia, moet je horen.
Je moet die speech voor me doen.
- Op 7 april, over één week. - Prima.
- Ik laat je toch nooit zitten ? - Bedankt.
- Die is oud. Maddy is hier. - Waarom zo vroeg ?
Je kunt nu niets zeggen. Ik ben benieuwd. Hoe gaat het met pa ?
Ik zit daar dag en nacht. Hij sterft terwijl hij naar jou vraagt.
Onze vader gaat niet dood. Misschien wel nooit.
Doe iets met je leven, dan zie je het meer in proportie.
Jij zit altijd over pa in. O ja, voor ik ophang..
ik zal m'n affiche sturen. Als achtergrond bij m'n speech.
- Je affiche ? Ze heeft een affiche. - Met "Georgia" erop ?
Ik moet toch naar LA... Genoeg, Jonathan.
M'n haar zit wel goed. Verdorie... Neem een paar dagen vrij, ja ?
Ik moet naar LA voor die campagne, dat komt mooi uit.
- Ik wilde er eigenlijk vanaf... - Dat zou ik maar niet proberen.
- Wanneer ga jij naar het ziekenhuis ? - Jesse, je moet nog ontbijten.
- Of heb je het soms te druk ? - Wat ben jij nerveus, zeg.
Ik kom tijdens de lunch.
Met m'n been in het gips. Juliana is aangereden door een Aston Martin.
Best.
Buck, mammie laat je bij tante Eve logeren, voor de anti-tekenpillen.
Moppie van me. Ze is echt heel lief. Kijk, daar staat ze.
Georgia doet toch ook wat voor jou ?
Nee, niet bijknippen. Hang maar achter het spreekgestoelte.
Doe maar wat, maar niet knippen.
Nee, ik ben er over...
Toe nou, Buck. Kom op, doorslikken.
Kom op, je wilt het best. Je hebt het nodig.
Juliana, zoals ik al vreesde, is je kuitbeen verbrijzeld.
Hij is homo. Noem één acteur die een hetero speelt en geen homo is.
Walter Cronkite.
Jesse. Je vader voor je op het antwoordapparaat.
Ga op je eigen plek zitten, achterin.
Ben je verliefd op hem ?
Hoe kan dat nou, op zo'n sufferd.
Waarom kunnen jullie niet genieten van iets waarin ik meespeel ?
Ik ben wel eens gearresteerd. Ik werd in de isoleercel gegooid.
Voor straf moest ik naar jouw show kijken.
Ik krijg je wel te pakken.
Slikken.
Bel Maddy en zeg dat ze die hond op komt halen.
We zijn toch geen kennel ?
Alsof je een walvis een pil geeft.
Zo gaat het altijd. Je moet niet zo over je heen laten lopen.
Jij zit ver weg te praten met mensen waarom je geen donder geeft.
Zit me niet zo te commanderen. Je staat niet aan mijn kant.
Ik weet niet wat ik daarmee bedoel. En zeg niet dat ik dat wel weet.
- Ik heb geen zin in een gesprek, Joe. - Met dr. Kelly.
- Wat is er aan de hand ? - Uw vader wordt vermist.
Vermist ? Dat lijkt me onmogelijk.
Hij kan niet lopen, hij zit op een gesloten afdeling.
Heeft u bij de vrouwelijke patienten gekeken ? Doorzoek hun bed.
Vraag het aan die zuster met die krullen.
- En heeft u Angie gebeld ? - We vinden hem wel. Kalm maar.
- We werden gebeld van Angelo Drive... - Gevonden.
- Is hij binnen ? - Loop maar door.
- Mijn kleine Evie. - Hallo, papa.
Kom eens bij me.
Ik ben gaan zitten, maar ik kan niet meer overeind komen.
- Hoe ben je hier gekomen ? - Per taxi, het beste vervoer.
- Vergeet dat nooit. - Ik doe m'n best.
- Wat is dat daar ? - Het lijkt op gember in een vaas.
Misschien vinden ze dat mooi.
De mensen die in ons huis wonen, pa.
Soms herken ik m'n eigen handen niet eens.
- Heb je Georgia gebeld ? - Ja, ze maakt zich grote zorgen.
- En Maddy ? - Die ook.
- Bel haar. - Wie ?
Ze weet niet dat ik hier ben. Zeg dat ze moet komen.
- Wie, mama ? - Ja.
- Nee, pa. Dat doe ik niet. Echt niet. - Ik moet haar spreken.
Dat doe ik niet. Je ziet de dingen niet zoals ze zijn.
- Dat kun je niet van me vragen. - Ik vraag je om een gunst.
- Ze houdt niet van ons. - Ik zit daar vanwege Jesse, hé ?
Je hebt me gevangen gezet om Jesse.
Wij gaan in de grote kamer slapen.
Het is net een droom. Joe een eigen programma op KCLU.
Kom eens hier, jarige Job.
- En hier is je eerste cadeautje. - Nu heb jij ook een telefoon.
We gaan weer terug, want papa heeft je pak gehaald.
Hallo, met Jesse Marks.
Word jij zo direct een clown ?
- Ik ga acteren. - Ben je daar niet te oud voor ?
Je bent al 29. Herinner je je dat artikel van Georgia...
... over wat je nog kunt worden na je 40ste ? Geen actrice.
Alsof ik Vogue lees. Logisch dat ze haar ontslaan.
Wordt ze ontslagen ? Hoe kan dat ?
Gehoord van Carlo. Ze moeten bezuinigen.
- Wie is Carlo ? - Iemand die veel voor me betekent.
- Hij zei dat ze eruit vloog. - Wat rot voor haar.
- Georgia ontslagen. - Ze zal er kapot van zijn.
- Weet ze het al ? - Geen idee. Moeten wij het zeggen ?
Ik weet het niet. Moet ze dat wel van ons horen ?
- Ik vind dat jij het moet zeggen. - Waarom ben ik altijd de pineut ?
Dit is al de tiende keer deze week. Ha, pa.
Daar heb je haar.
- Hoe gaat het met je ? - Eve, ik heb een nieuwtje.
- Ik denk dat ze het weet. - Is ze ontslagen ?
Zit je goed ? Raad eens. Ik begin met een eigen tijdschrift.
- Ze was ontslagen. - Hoe kan dat ?
En raad eens hoe het gaat heten ?
- Georgia. - Je meent het.
Zie je nou wel ?
- Ze is dus wel ontslagen. - Laten we blij voor haar zijn.
We wilden niet dat ze op straat kwam te staan. Toch ?
Nu wordt ze nog beroemder dan ze al was. Blij dat ik m'n naam verander.
Moore. Madeline Moore. " lk ben Madeline Moore."
Mag jij haar ? Er stond een recept van haar in de New York Times.
Zelfs m'n bankbediende zei: familie ? Ze kan niet eens koken.
- Hoe kwam ze trouwens aan dat recept ? - Van mij.
- Wat een gemene rotstreek. - Ja, hé. De trut.
Heel goed, heel gezond om het eruit te gooien.
Ik hoop dat je haar hebt afgemaakt. Je moet niet alles pikken.
- Georgia is een soort moeder voor me. - Dat klinkt wel heel dramatisch.
Ik zie het zo: ons leven is een racebaan...
Maar zij is een Lamborghini en wij zijn Honda's.
Ook al rijden we goed en snel...
Iedereen met hersens koopt een Honda, geen Lamborghini.
Maar goed. Hoe hard we ook rijden, zij rijdt sneller. Altijd.
- Ik ben geen Honda. - Het is maar een metafoor.
Ik ben niet van plan mezelf als zo'n aftands ding te beschouwen.
Je bent geen aftands ding. En ik wil er ook niet in gezien worden.
- "Ze rijden snel..." - Een metafoor. Ik neem het al terug.
Als jij niet een soort moeder voor me was, zou ik heel kwaad zijn.
Ik neem het terug.
En ik heb je nodig.
Honda's hebben wel een goede inruil. En je zit onder de chocola.
Wacht even, je hoed. Hou je vast.
Laat eens aan papa zien hoe oud je geworden bent. Vijf jaar.
Evie.
Waar ben ik ? In Tijuana ?
Wat doen die dwergen hier ? Evie.
Uit de weg. Wat is dit, een dwergenbijeenkomst ?
- Een snoepje of ik schiet. - Ik heb hem erger meegemaakt.
- Papa... - Ik ken jou, juffrouw Muis.
- Juffrouw Muis. - Kom mee naar hiernaast.
Ik ben bij Cleo weggelopen. Begrijpen jullie me ?
- Ga even mee naar de keuken. - Ga zelf naar de keuken.
Weg jij.
- Nu kom je mee. - Laat me los.
- M'n taart. Mam, m'n taart. - Kom eens bij me.
Kom hier, lieverd. Kom eens bij me.
Nee, blijf alsjeblieft.
Jesse is vandaag jarig.
Ga maar met tante Maddy de kindercadeautjes uitdelen.
Dat was m'n vader.
Wie wil er een cadeautje ? Laten we eens kijken wat we hebben.
- Vooruit, geef me een borrel. - Nee, vergeet het maar.
- Cleo, kom naar de telefoon. - Wie is Cleo ?
Dit is mijn huis. Je kunt hier niet zomaar binnenstormen...
- Cleo, kom naar de telefoon. - Probeer het straks nog maar eens.
Ik heb je wel door. Je wilde vozen met juffrouw Muis, hé ?
- Ik weet heus wel wat je denkt. - Eruit.
Hoe durf je. " Eruit". Kom je op bezoek bij je dochter. " Eruit".
Je moeder had gelijk. "Gooi die maar terug."
Met één blik had ze het al gezien: gooi die maar terug.
Ze had gelijk over jou: "Gooi hem eruit, die gemenerik". Rotzak.
Eruit, rotzak. Gemene, hatelijke rotzak. Eruit.
Bedankt.
Bedankt, prachtige dochter van me.
" Rotzak".
Je wordt bedankt.
Wat is er gebeurd ?
- Wat heeft papa gedaan ? - Wat hij gedaan heeft ?
Heb je hem dan niet gezien ? Hij is alcoholist, Maddy. Verdomme.
Hij is weg. Hij leidt een gestoord, ziek leven.
Hij komt er niet meer in. Begrepen ? Nooit meer.
- Hier. - Ik voel me zo vreselijk.
Cleo, kom naar de telefoon.
Een lichte beroerte. Dr. Kelly zegt dat hij weer de oude wordt.
Hij wil dat ik mama bel...
- ... maar dat kan ik niet. - Het komt wel goed.
Omar. Een arts die me met een rekening om de oren gaat slaan.
Je moet papa een blanco cheque laten tekenen.
Dan kunnen we bij een echte beroerte bij het geld. Voor z'n verzorging.
Ik kan nu niet verder praten. Bel me maar terug straks.
Hallo, koffiemachine.
Schiet op.
Schiet op, doe iets. Iets moet het doen.
Wat heb je toch ? Botsen, slaan, wat is dat nou ?
Dit is een koffiemachine in een ziekenhuis en hij doet het niet.
De mensen die hier moeten wachten, willen koffie.
- Je bent nog op vrije voeten. - Het spijt me.
Leuk u weer ontmoet te hebben.
- Wat komt u hier doen ? - M'n vader heeft een beroerte gehad.
- Maar u heeft... - Hallo Kim, wat is er nu weer ?
- Ik bel je alleen maar terug. - Had ik je gebeld ?
Ik zit hier nog even vast. Wil je Jesse van school halen...
... en geef hem iets te eten. En heb je de Nixon Library gebeld ?
Omdat we daar morgen een feest geven, Kim.
En bel Georgia om te vragen of ze haar ticket heeft.
- Dat is toch niet te geloven. - Waar bent u toch mee bezig ?
- Weet u al iets van de auto ? - Ja, heel duur.
U hoeft het niet tegen de verzekering te zeggen. Of misschien wel.
- De monteur was heel eerlijk... - Heel eerlijk. Vast wel.
- Hij zou een... Hoe noem je dat ? - Een opgave doen.
Dat ik me dat woord herinner. Terwijl ik niet op de naam kom...
... van dat nietszeggende blondje uit die oude film. Is dat normaal ?
Af en toe iets vergeten is niet erg. Als je gespannen bent...
- Momentje, sorry. - Haar tickets zijn niet aangekomen.
Doe iets, Kim. Bel Fedex.
Waar is uw man ?
In South Dakota, waar de zon schitterend ondergaat.
- Ik schrijf een recept voor u uit. - Waarvoor dat nou weer ?
Dat hoort u zo. Het is vlakbij, u boft.
Bedankt. Leuk u gesproken te hebben.
Was het Olivia de Havilland ? Kim Novak ?
Hallo, pa. Wat nu ?
Georgia opperde dat je een blanco cheque zou tekenen...
- ... voor het geval we geld nodig hebben. - Zit ze krap bij kas ?
- Nee, het ging om een blanco cheque. - Is ze failliet ?
Nee, ze stelde alleen voor dat je een blanco cheque zou tekenen.
Dat is onfatsoenlijk.
Voor het geval we geld voor je moeten opnemen om iemand in te huren...
Dan schrijf ik een cheque uit op het moment dat het nodig is.
We zouden erbij gebaat zijn als...
Pak deze pen, en zet je handtekening.
- Ik teken geen blanco cheque. - Alsjeblieft.
- Ben jij Eve Marks ? - Ik ben Ogmed Kunundar.
- Wie ? - De moeder van Omar.
Omar zegt dat je niemand hebt op wie je kunt steunen.
- Die heb ik niet, nee. - Ik ben er.
- Hoe gaat het vandaag ? - Patsy ?
- Nee, het is mama niet. - Heb je een pruik op ?
- Pa, dit is Ogmed Kunundar. - Doe me een lol en duvel op.
Maak dat je wegkomt met die slecht zittende pruik.
Het spijt me vreselijk. M'n excuses. Wilt u een kopje koffie of thee ?
- We zijn even weg. - Dat is het eerste dat je leert:
schrijf nooit een blanco cheque uit, want voor je het weet...
... hebben ze je onder de groene zoden.
- Wil je hier zitten ? - Prima. Het spijt me van daarnet.
Weet je wat ik zie ? lk zie je vader.
Een oproerkraaier, net als de ayatollah. Daarom ben ik vertrokken.
De ayatollah is pas gelukkig als hij iedereen opgefokt heeft.
Je vader heeft er ook een handje van. Maar niet zo erg als de ayatollah.
- Hij is altijd een ramp geweest. - Je houdt veel van je vader.
Is dat zo ?
Ik zou niet weten waarom. Wie houdt er nu van zo'n gestoord figuur ?
Hij gaat dood, en ik zit met hem opgescheept.
Met zo'n idioot van een vader, voor eeuwig en altijd ?
Hij kan niet ophouden, hij heeft geen grip op zichzelf.
Hij geeft me geen wijsheid, geen veiligheid.
En dan wil hij ook nog dat ik iets voor hem doe.
Hij wil dat ik m'n moeder bel, maar die zal weigeren te komen.
En dat weet hij.
Ik zweer het, diep van binnen weet hij dat...
... en toch doet hij zichzelf dat verdriet aan.
En ik wil niet bellen.
Ik wil niet bellen. Dat kan ik niet. Echt niet.
We gaan tweemaal een dronk uitbrengen.
- Op je moed. - Op m'n moed.
- En op je verdriet. - Op m'n verdriet.
Antwoordapparaat. Omar, met je moeder.
Ik ben bij Eve. Ze heeft te veel zorgen. Ze hoeft niet te betalen.
Eén eierstok is drie auto's. En daar laten we het bij.
- Dat hoeft niet, het was mijn schuld. - Het gaat niet om schuld.
Je bent een warm mens.
Waarom denk ik dat je dat van je vader hebt ?
Ik weet niet wat ik moet doen. Wat denkt u dat ik moet doen ?
Wil je "einde gesprek" intoetsen ? Die kan ik nooit vinden.
Soms is het nodig een verbinding te verbreken.
Papa... Het gaat over mama.
Er is een aardbeving geweest. Een flinke.
In Big Bear. 9.11...
... op de schaal van Richter.
En het huis waarin ze woonde...
... was niet zo goed gebouwd. Vooral de deuropeningen niet.
En je weet hoe vaak je in een deuropening staat.
Dood ?
Ik heb gewonnen.
Ja. Dat heb je zeker.
Hallo, Jesse. Ik ben weer thuis.
Eve, met Madge. Over het feest morgen: zijn er naamkaartjes ?
Er komen 500 vrouwen. Als je vroeg opstaat... Je kalligrafeert toch ?
Alsjeblieft. Brave hond.
Hadden we toch geen naamkaartjes moeten maken ?
- Je weet nooit met wie je praat. - Dat is verfrissend.
- Ik hoop dat Georgia al geland is. - Vast wel.
Ik weet haar vluchtnummer niet meer. Was het nou 845 of 854...
- Eve, daar is Georgia. - Daar is ze.
- Hallo, Georgia. - Dag, schat.
Sinds wanneer kus je in de lucht ? Aanstellerig.
- Heet van de pers. - Wat schitterend.
- Madge Turner, ik heb de leiding hier. - Martin, je contactpersoon.
Genoeg geflitst. Excuseer.
Madge.
Mag ik even ? Eén tel maar. Sta je er niet prachtig op ?
Hangt het affiche ? Je bent super. Hoe gaat het met pa ?
Het kan elk moment gebeuren.
- Niet zo aan je gezicht plukken. - Ik wrijf.
- En je neus wordt steeds langer. - Dat zeg je al jaren. Ik weet het.
Nee, maar ik kan er kort uitzien. Ik moet ophangen.
We moeten gaan, je moet op de foto met een paar vip's.
Stop. Ontzettend bedankt, ik ben er verlegen mee.
En kijk eens wat een verrassing.
Het is heerlijk om weer in Los Angeles te zijn.
Zo is het wel genoeg. Dank u. Nu moet u echt ophouden.
Dank u wel. Goed, daar gaat ie. Ik vind dit echt geweldig.
In het vliegtuig zat ik m'n speech te lezen...
... die over Georgia zou gaan, m'n tijdschrift...
... dat al bijna vijf jaar bestaat. Niet te geloven, hé ?
En ik wilde het over face-lifts hebben:
doen of niet doen ? En over ouder worden.
Over het feit dat oud ook mooi is. Maar daar denk ik anders over.
Ik zat daar dus, en besefte ineens dat ik over iets anders wilde praten.
Iets wat heel belangrijk is.
En daarover wil ik praten.
M'n vader ligt in het ziekenhuis.
M'n vader gaat dood. Ik ben nog nooit zo op de proef gesteld.
M'n jubileumeditie voorbereiden terwijl m'n vader op sterven ligt.
Iedereen die een ouder heeft verloren...
... weet hoe pijnlijk het is om te zien dat je moeder of vader je ontglipt.
Neem me niet kwalijk.
Ik vind dit zo moeilijk.
Maar hoe erg van streek ik ook was, ik ploeterde door...
... omdat ik wist dat m'n vader dat zo zou willen.
- En wij zitten in het ziekenhuis. - Wij ?
... van de vader van wie ik hou.
Dit is een nieuw millennium, vandaar m'n vraag:
wat kunnen wij voor onze ouders doen, die alles voor ons gedaan hebben ?
De dood van onze ouders confronteert ons met onze eigen sterfelijkheid.
Ik beloof u dat het blad Georgia, maar ook Georgia zelf...
... u zal helpen dit aan te kunnen. Dank u wel.
Ze is geweldig.
- Krijg nou wat. - Niet te geloven.
We komen er samen wel uit.
Jullie zijn lieverds.
Voor de geïnteresseerden: ik signeer in de Pat Nixon-suite.
Dat was een succes.
- Is er iets ? - Je flikt het steeds weer.
Je pikt gewoon m'n leven in. Ik was bij hem, niet jij.
- Wanneer pik ik iets van je in ? - Het recept van de vulling.
Wat voor vulling ? lk maak nooit vullingen.
Jij hebt mijn appel-abrikozen-vulling in de New York Times gezet.
- Had ik dat niet aan je gevraagd ? - Nee, en je hebt ook niet geholpen.
Hoe vaak heb ik je gevraagd om m'n naam te noemen in je blad ?
Wat heeft dat ermee te maken ? Dwaal nu eens niet af.
- Tegen mij kun je wel tekeergaan ? - Oké, je komt in m'n blad.
Ik ben degene die voor pa zorgt, niet jij. En jij ook niet.
Jij deelt de bevelen uit, en ik moet het doen.
En ik maar begrip opbrengen voor liposuctie.
Bij dezen weten jullie dat ik er genoeg van heb.
Wacht even, Eve.
Ik geef het toe, maar ik hang al jaren met hem aan de telefoon.
- Je assistente, ja. - Jij hebt ook een assistente nodig.
- Hij had me nodig. - En dat vond jij maar wat fijn.
Wil je je even niet met me bemoeien ? lk kan het zelf wel aan.
Waarom maken jullie ruzie zonder mij ? Jullie zien me niet staan.
Jullie lieten me ook al met Halloween alleen thuis, toen ik vijf was.
Ik hoor er ook bij, en ik doe mee met ruzie maken.
- Jij bent een grote egoïst. - En jij offert jezelf maar op.
- Je laat je vader alleen sterven. - Hij heeft jou toch.
Wat een rotsmoes.
- Jij hebt altijd wel een excuus. - Ik had hier niet eens kunnen zijn.
Weet je waarom niet ? Je verveelt je dood als het over een ander gaat.
Dat is zo. Goed ?
En we zijn niet beroemd, Maddy. Ook een reden om niet te komen.
Doe niet de hele tijd of ik net zo ben als jij.
Krijg de klere. Jij ook.
Neem me niet kwalijk. Telefoon voor u.
Ik kom.
- Wist Mitchell wat er aan de hand was ? - Wie is dit ?
De president die met Haldeman praat. Deze is het.
Hallo ? Ja, u spreekt met Eve Marks.
- Wat is er ? - Hij ligt in coma.
- Ik ga naar het ziekenhuis. - Ik ook.
En ik.
Wacht op mij. Waarom zo'n haast ?
Ik kan nu niet praten. Ik bel je nog wel.
Hier is het, hé ? O, nee.
- Papa ? Hoort hij ons wel ? - Waarom heeft hij maar één kussen ?
Zo lig je toch helemaal niet makkelijk ? Wat is er ?
Praat je niet meer met me ?
- Ik heb niets gedaan. - En ik wel, bedoel je ?
Dit is te gek voor woorden.
Zie je, nu gaat het weer over haar.
Best. Met mij hoef je ook niet te praten.
Zit er iets tussen m'n tanden ?
Eve, jij bent niet de enige die dit overkomt.
Dat weet ik. Sorry.
Als actrice heb ik hier wel iets aan. Dat is het positieve ervan.
Maar het is ook verdrietig, want ik hou echt van papa.
Ik ben z'n jongste.
Wil je een reep chocola ? lk ga hem wel halen.
Neem me niet kwalijk, maar bent u Juliana in Living Dangerously ?
U had niet naar de Bahama's moeten gaan. Hij heeft u bedrogen.
Ze herkende me.
- Georgia, iemand heeft me herkend. - Te gek.
Het is waar wat je zei. Dat ik het fijn vond.
Het spijt me dat ik dat gezegd heb, Eve.
Soms gebeurt er iets zonder dat je er zelf voor kiest.
En dan gaat het gewoon bij je horen.
Mama had papa aan mij nagelaten. Zo voelde het tenminste.
En daar was ik zo trots op.
Maar ik baalde er ook vreselijk van.
Hij is zo'n lastpak.
Ik had moeten komen, ik had er moeten zijn, dat weet ik.
Maar ik wist dat hij mij niet nodig had als jij er was.
God helpe degene die mij nodig heeft.
Ik had je nodig. Hij had je niet nodig, maar ik wel.
Het spijt me.
- Het spijt me echt, goed ? - Mij ook.
Ik hou hartstikke veel van je. Wist je dat ?
Ik hou van je, ik heb die prachtige speech voor je gehouden.
- Daar ben ik je heel dankbaar voor. - Hou nou maar op.
Weet je, Eve.
Ik ben nog nooit op iemand jaloers geweest.
Maar ik moet bekennen...
... dat ik toch wel een beetje jaloers ben op je hart.
- Je vergeeft het me wel, hé ? - Ik hou van je.
- Op wie lijkt pa nou ? - Op die ene senator.
- Die met die huilende vrouw. - Edmund Muskie.
- Die, ja. - Wie was Edmund Muskie ?
Ik probeer al weken op de naam te komen van een kleine, blonde actrice.
- Vera Ellen. - Donna Reed.
- Niet Donna Reed. - Die was niet blond.
- Doris Day. Die is het. - Cleo.
Wie was dat ?
Papa's lieveling. Hij kwam haar tegen bij de Italiaan
- Ze speelde doetjes. Mollig typje. - Doris Day.
Help me alsjeblieft, dan krijg ik rust.
June Allyson.
Papa ? Hij zei iets, hij zei "June Allyson".
Zei je "June Allyson" ? Zuster, hij komt bij, hij zei "June Allyson".
- Dat begint niet met een "l". - Ach, het scheelt niet veel.
Hij zei June Allyson. Nu is hij dood.
Evie, John Wayne heeft me gebeld. Zeg het tegen Georgia en Maddy.
Georgie-Porgie, Evie-baby.
Prachtige meisjes van me.
Evie. Mijn Evie.
Wat zie je er prachtig uit in de sneeuw.
Mijn Evie. Snoepje van me.
Heb jij de... Ja, dus.
Je hebt alle amandelen opgemaakt.
- En de bleekselderij ? - Dat ziet er prima uit, Georgia.
- Horen die uien zo slap te worden ? - Ja, dat heet koken.
- Zo gaat dat met uien. - En kijk:
nu hebben jullie mijn vulling gemaakt.
Ik ben benieuwd waarnaar het smaakt.
- Smerig lekker. - Echt.
Ik vind het ongelofelijk.
- Nog een paar abrikozen erbij ? - Nee, ga zitten. Geniet.
Moeten we dat beest met de hand vullen ?
Tot helemaal achterin. Het is walgelijk, maar het moet.
Echt iets voor jou. Mijn geschenk aan jou.
Ik moet jullie iets vertellen: ik stop met acteren.
Juliana sterft als gevolg van een overval terwijl ze cappuccino drinkt.
- Wat ellendig. - Dus stap ik eruit.
- Wat triest voor je. - Het beest zit vol.
Maddy, kun je de ovendeur opendoen ?
Is de oven voorverwarmd ?
- Eve. - Ik snap het al.
- Hij is zwaar. - Kun je even helpen ?
- Hij is echt zwaar. - Hij zit erin.
Het is jullie gelukt. Goed zo.
- Laten we bij de kogel gaan zitten. - Ga je mee, Mad ?
- Bedankt voor je hulp. - Je glimt een beetje.
Dit is een Donna Karan.
- Wacht eens even, jij. - Je kunt me niet tegenhouden.
Stop, Maddy. Eve, help me.
- Ik kon er echt niets aan doen. - Dit is een jurk van Donna Karan.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Black Phantom